باران می بارید و من خودم نبودم اما درخت درخت بود و قهوه خانه بی هیچ کم و کاستی قهوه خانه و تو..............

افتاد برگ آخر پاییز روی خاک

                   باران سرد داغ دلم را بهانه کرد

در امتداد فاصله کبریت تا لبت

                   رقصید روی جیوه و آتش ترانه کرد

تصویر جاودان تو در قاب مفرغی

                     موسیقی غریب قمر خِش خِش گِرام

این های و هوی مردم لال و نگاه تو

                  شعری غریب وارداین قهوه خانه کرد

باران صدای پای تو را خوب می شنید

                   اما برای جاده خبر چیز دیگری ست

خیس از نگاه ابرم و این بار چشم تو

                   در روشنای مطلق خورشید خانه کرد

دریا به وقت خوب تلاطم دلش گرفت

                   از بس که آسمان دلم تکه پاره شد

مَد کرد و عاقبت به سر آورد قصه را

            من را به قعر برد و تو را بی کرانه کرد

اینک نهنگ گمشده در خیل آدمان

                  در جستجوی مامن امنی ست در به در

تا صید دستهای تو باشد به هر طریق

                     در توری مجعد موهات لانه کرد

بشکن سکوت پنجره ها را کمی ببار

                 یک بار هم تو داغ دلم را بهانه کن

طغیان بکن و شهر مرا شرحه شرحه کن

                کاری که سیل با تن این رودخانه کرد

 

 

/ 190 نظر / 27 بازدید
نمایش نظرات قبلی
رسول زاهدی

سلام دوست من یه سر به من بزن بروزم دوستای دیگه ام هستن خوش میگذره باشی

محمدطالبی

سلام حمیدرضای عزیزودوست داشتنی ام..[گل] باپست: ماریا به روزم رفیق..

مرادزاده

سلام شعرهاتون برعکس آنچه که مد شده فقط تیپ سازی نیست چیزی داره به نام اندیشه [گل] بهم سربزنید خوشحال خواهم شد

ترانگی

سلام . یا ی ترانه جدید به روز... خوشحال میشم.

جواد

سلام...اشعار بسیار زیبایی دارید......................به وبم سر بزنید و نظر بدید خوشحال میشم...........

لیلی

یک پنجره برای من کافیست یک پنجره به لحظه ی آگاهی و نگاه و سکوت.. سلام جناب گروسی عزیز از خوندن آثارتون لذت بردم قلم توانایی دارید بهتون تبریک میگم امیدوارم روزای روشن در انتظار خودتون و نگاه زیباتون باشه من وبلاگم رو تازه افتتاح کردم فعلا نمیتونم زیاد فعال باشم ولی خوشحال میشم بهم سر بزنید و منو از نظرات پربارتون بی نصیب نذارید

lمریم علی نژاد

سلام دوست عزیز خوندم و لذت بردم واقعا زیباست ب من هم سر بزنین با چند تا کار ب روزم

Omid

با همين کلماتِ کهنه گولمان زدند با همين حرف‌های تازه پيرمان کردند. يک نفر گفت: سرانجام همين جمله‌های عاشقانه کار دست‌تان می‌دهد.. بسیار زیبا بود دوستِ همیشه عزیز و دوست داشتنی.. موفق باشی